Προβλήματα των σταθμών αιολικής ενέργειας

Αρρυθμίες στην παροχή ενέργειας
 Και η Δανία, ακόμα, που έχει το μεγαλύτερο αριθμό ανεμογεννητριών ανά κάτοικο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου (αλλά και το υψηλότερο κόστος ρεύματος!) δεν έχει καταφέρει προς το παρόν να κλείσει στη χώρα ούτε ένα σταθμό παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα. Γιατί;  Διότι η παραγόμενη από τον άνεμο ενέργεια δεν είναι συνεχής και έχουν υπάρξει ολόκληροι μήνες –όπως ο Φεβρουάριος του 2003- που δεν παράχθηκε η ελάχιστη ενέργεια από τις ανεμογεννήτριες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι παλαιές μέθοδοι παραγωγής ενέργειας πρέπει να επιστρατεύονται άρον-άρον, γεγονός εξαιρετικά αντιπαραγωγικό.

Διατάραξη της ροής των υπόγειων υδάτων
Για τα θεμέλια των τεράστιων σε μέγεθος προτεινόμενων ανεμογεννητριών, σε πολλές περιπτώσεις θα πρέπει να γίνουν εκσκαφές στο βραχώδες υπόστρωμα  διαταράσσοντας τη ροή των υπόγειων υδάτων.

Αλήθεια, θα υπάρξει καθόλου μείωση του CO2;
Για την κατασκευή μιας βιομηχανικής ανεμογεννήτριας απαιτείται τόση ενέργεια όση η ίδια μπορεί να παράξει σε δύο χρόνια. Επιπλέον, τεράστια ποσά ενέργειας απαιτούνται στην κατασκευή νέων λιμένων και δρόμων για τη διευκόλυνση της μεταφοράς τους προς και πάνω στο νησί· χιλιάδες τόνοι τσιμέντου θα εισαχθούν, θα μεταφερθούν με φορτηγά και θα χυθούν επί τόπου για τη θεμελίωση της κάθε ανεμογεννήτριας. Καλωδιώσεις εκατοντάδων χιλιομέτρων και μεγάλοι ενεργειακοί πυλώνες είναι αναγκαίοι για την διασύνδεσή τους με το κοντινότερο σταθμό αναδιανομής στην κεντρική Πελοπόννησο. Άραγε, θα μπορέσουν ποτέ οι προτεινόμενοι σταθμοί αιολικής ενέργειας στα Κύθηρα να παράγουν τόση ενέργεια όση θα χρειαστεί για την κατασκευή και τη διατήρησή τους; Αξίζει η οπτική ρύπανση από 200 πύργους για να το διαπιστώσουμε;

Υποβιβασμός του τοπίου και οπτική ρύπανση
Οι σταθμοί αιολικής ενέργειας δεν είναι πάρκα, αλλά κερδοφόρες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Δεν ταιριάζουν σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Παρότι το θέαμά τους θεωρείται από πολλούς μεγαλοπρεπές, αυτό δεν δικαιολογεί  την τοποθέτηση 200 ανεμογεννητριών στα Κύθηρα, όπως ακριβώς θα ήταν άτοπο να κατασκευαστούν στο νησί 200 Αγάλματα Ελευθερίας (μνημείο που επίσης θεωρείται μεγαλοπρεπές). Και, ποιος θα αναλάβει να συμμαζέψει το χάλι όταν μετά από 20 χρόνια οι περισσότερες δεν θα είναι παρά άχρηστα κουφάρια; 
Παράθεμα από τους Times του Λονδίνου: «Η κυβερνητική θέση πως η ύπαιθρος, τα υψίπεδα και τα παράλια της Βρετανίας αξίζει “να θυσιαστούν για τη σωτηρία του πλανήτη” αποτελεί προσβολή για τη επιστήμη, την οικονομία και την πολιτική. Πάνω απ’ όλα όμως, αποτελεί προσβολή στην αισθητική. Το δυσάρεστο είναι πως η τελευταία δεν μπορεί να φέρει αντίλογο».

Έχει κάποιο νόημα η δραστική αντιμετώπιση ενός περιβαντολλογικού προβλήματος εάν αυτή προκαλεί κάποιο άλλο;  Ελάτε στην «Αντίσταση».

Διατάραξη των μεταναστευτικών δρόμων των πουλιών

Όμως, η ενέργεια που θα παράγουν οι ανεμογεννήτριες των Κυθήρων, δεν θα διοχετεύεται στο τοπικό δίκτυο, αλλά αντίθετα θα κατευθύνεται στην Πελοπόννησο, προκειμένου να προστεθεί στο κεντρικό δίκτυο:  Τα Κύθηρα θα συνδεθούν με το τελευταίο, χωρίς όμως να είναι σε θέση να ωφεληθούν από κάτι. Αντίθετα, η σύνδεση της αιολικής ενέργειας με τον κεντρικό σταθμό αναδιανομής μπορεί να κάνει την κατάσταση ακόμα περισσότερο ασταθή εξαιτίας της έλλειψης κανονικότητας των ανέμων· Τα Κύθηρα μπορεί να καταλήξουν, λοιπόν, με ακόμη λιγότερο σταθερή παροχή ενέργειας.